شکوه غلامرضا

تقدیم به استاد بی بدیل شعر ایینی معاصر و پرچمدار سرایش اهل البیت علیهم السلام با قلمی متفاوت

مرحوم استاد غلامرضا شکوهی

حضورت بازتاب پرشکوهی مثل دریا داشت
نگاهت مثل جنگلهای بارانی تماشا داشت

بروی شانه ات جو گندمی هائی پر از احساس
نشان عشق آن پیچ و خم زلف چلیپا داشت

صبوری را مورب های پیشانی ات معنا کرد
برای هرچه دلتنگی است حجم سینه ات جا داشت

در اعجاز کلامت واژه ها مبهوت می ماندند
به لب انگشت حیرت هر کس از آن طبع زیبا داشت

زمین آغوش وا کرد و تو را چون مادری بوسید
خدا در عرش جای بهتری بهرت مهیا داشت

هنوز از بستر خالی ات حتی شعر می جوشد!
گلویت صد هزاران نا سروده لفظ و معنا داشت

اگر طبع روانت خرج آل الله شد بی شک
عنایت های مخصوصی به تو آن ذات یکتا داشت

غلام بیت هشتم بودی و ممدوح اهل البیت (ع)
تمام شعر هایت نوری از امضای زهرا داشت

تو رفتی و غزلها را به داغ ات مبتلا کردی
اگر شعر فراق ات حسرت و اما و آیا داشت
سید حسین سیدی