برای روح بلند شاعر اهل بیت مرحوم چایچیان

تمام عمر در این بارگاه کبوتر بود

همیشه شاعر این روضه مطهر بود

طلای ناب غزل را به پای دل میریخت

برای خیل ابوجهل ها ابوذر بود

به رسم دعبل از این خانواده دم میزد

فرزدقی که کمیتش همیشه بهتر بود

نگاه ویژه مولا نصیب او شده بود

کلامش از گل زهرا اگر معطر بود

گواه صدق کلامم ، نگاه آرام و

محاسنی که سفید از صفا سراسر بود

چقدر داغ تو ای مهربان پدر سخت است

شنیدن خبر تو چه دردآور بود

نشسته اند به سوگت کریم خوانی ها

به هر که شعر تو نوشید کیمیاگر بود

گرفت خط امان شاهم پناهش داد

نشست بر سر خوانی که ذره پرور بود

حبیب وار سرودیم ما زحسن حسان

همان که عشق علی را همیشه قنبر بود

سیدحسین سیدی

باب الجواد راه رسیدن به بندگی است...