باب الجواد راه رسیدن به بندگی است

طوبی توئی و داد خدا برگ و برت را

دیدندخلایق همه باغ ثمرت را

کوثر شدی و چشم و چراغ دل بابا

حقا که خدا کرد اجابت پدرت را

ای نور نهم، پاک تر از چشمه ی خورشید

افلاک ستودندسجود سحرت را

هم از کرمت حاتم طائی متعجب

هم آنکه ندیده است کسی بسته درت را

در هیئت نابالغ و در اوج بلاغت

انگشت به دندان همه علم و هنرت را

هر کس که غلام تو شود هست "موفق"

هر کس که کند جلب به سویش نظرت را

می خواست به پایان ببرد کار پدر را

خون کرد اگر دختر مأمون جگرت را

مرغان به طواف بدنت آمده بودند

آن گونه گرفتند اگر دور و برت را